20 Ocak 2011 Perşembe

Ji Serhildanên Agirî - Reşo û Zeyno


Ji Serhildanên Agirî

Reşo û Zeyno


Li Kurdistana Bakur, piştî têkçûna şoreşa netewa Kurd, leşker û hêzên taybet yê turk

diketin bajar û gundên Kurdan sero binî hevdikirin, xelk dikuştin û dest diavêtin

namûsa kurdan, dijî vê xirabiyê kurdan dîsa berxwedidan. Lê hêza kurdan qels bû. Ji ber vê yekê sernediketin. Lê li hember dujmin şerê xwejî dikirin.

Di dîroka gelê Kurd de, bûyerên qehremanî û qehreman jî gelek in, lê îxanet û xayin jî gelekin!.

Ev bûyera ku ez dê behs bikim li herêma Serhedî, bajarê Agirî (Qerekose)qewimiye.

Bi navê Reşoyê Silo şervanekî Kurd hebû di serhildana çiyayê Agirî de serok deste bû, piştî têkçûna şerê çiyayê Agirî ku şervanê Kurd ji hev belav dibin, hinek derbasî

aliyê Îranê dibin, hinek jî destê(gurup) xwe ba li çiyayê Kurdistanê dimînin dîsa jî

şerê dujimin dikin; Reşoyê Silo yek ji van bûye.

Em vegerine ser bûyera Reşoyê Silo, çi dibe û çawa diçe çiya, Reşoyê Silo di gundê

xwe de keçeke bi navê Zeyno hebû jê gelek hezkiriye, Zeyno jî ji Reşo hezkiriye.

Rojekê eskerê Tirkan êrîşî ser gundê wan dikin hemû ti tên gundiyan talan dikin û dest dirêjî namûsê dikin. Reşoyê Silo ji ber vê bûyerê tehemula wî namîne, tivinga xwe hilidide, soralix (rext) fîşegan girê dide, di binya gund de xwe berdide newalekî û bi leşker re şer dike, şer ji sibê hetanî êvarê berdewam dike, Reşo 4 leşkeran dikuje, bi xwejî bi çiyê dikeve û dibe qaçax, û beşdarî şerê çiyayê Agirî dibe. Pi tî têkçûna şerê

Agirî, Reşoyê Silo bi deste-gurupa xwe va tê çiyayê Tendûrekê, Zeyno jî dibe cem xwe û pê re dizewice qate cilê mêran li Zeyno dike, ji Zeyno jî şerwanekî gelek zîrek û çalak derdikeve.

Reşo û Zeyno şevê ser qereqolê turkan de êrîş û tînin, le keran dikujin û qereqolan belav dikin, ev êrîş û bûyerên Reşo û Zeyno bi salan didome wexta ku zivistanan

herêma Serhedê tê felaketê jî bi xwe re tîne. Zivistana dijwar destpê dike, heft roj û heft şevan didome. Reşo û Zeyno dikevin şikeftekê xwe di parêzin. Li birçîna taqeta wan dişkê. Ji ber sermê û cemedê jî di qerisin. Hal di wan de namîne.

Li pey wan ixbarçî jî hebûne. Wexta ku dewlet ixbara Reşo û Zeyno hildide û çîyê wan hîm dibe. Bi mufreze leşker dor li şikeftê digirin, deng li Reşo û Zeyno dikin.

Qumandar dibêje werin bi çekê xweba teslîmî me bin.

Reşo bersiv dide: dibê çima tu nizanî ez Reşo me, Reşoyê Silo me, kilê çavê Zeyno me. Mirina min heye, teslîmbûna min tuneye. Qumandar fehm dike ku Reşo û Zeyno teslîmî wan nabin, lê mixabin ji sur û sermê destê wan qerimîne nikarin şer kin,

mufreze dajo ser wana Reşo di şikeftê de dikujin. Zeyno jî sax digirin. Serê Reşo jê dikin. Li ber çavê Zeyno, qumandar loma li Zeyno dixe dibêje: De, bêje ez mêrxas im an Reşo !

Zeyno bersiva qumandar dide, dibêje: Ew Reşo bû, Reşoyê Silo bû, kilê çavê Zeyno

bû, lê mala felekê bi şewite, felek bi min û Reşo re xayîn bû. Eger berf bager, sur û serma nebûya Reşoyê te bi ku ta, esker jî ser de. Navê Reşo layiqî devê te yî pîs nîne

ku navê wî hildidî devê xwe. Li ser wê bersîvê, lêdixin Zeyno jî dikujin serê wê jî jêdikin, serê van herdû qehremanên Kurd tînin bajarê Agirî (Qerekose) li pêşiya navenda leşkeriyê,

serê herdûyan li du dara dixin, xelk bi rojan tên serê wana temaşedikin. Heta îro jî yek ku dijî dewletê tiştekî bike dibên we serê Reşo û Zeyno jibîrakir.

Li ser vê bûyerê dengbêjan stranek çêkiriye. Ev stran weha ye:

Ax li minê lê wayê

Li minê lê wayê

Li minê lê wayê

şerekî li me çêbû.qalekê li me qewimî

Li kirê Tendûrekê li gulî çîmena şewitî

Dilo mehrûmo Xwedê xira bike çiya bi çiya.

Zeyno bi sê dengan bangdikir: Reşo malî xirabo

Te digot ez mêrim mêrekî çême

Hêjayî sed mêrê Romê me

Malî xirabo ezê dêna xwe didimê

Îro ji pêra dengê te qet tunîne.

Reşo gazîdikir, digot Zeyno malî xirabê

Îro sê roj, sê şeva di nava berf bagerê de

Ji tîna ji birçîna xwedê dizane qudûmê min tunîne.

Ax li minê lê wayê

Li minê lê wayê

Li minê lê wayê

Zeyno gazî dikir, digot ji tal û bextê Reşoyê Silo re

Ne bihare, ne payîze, ne havîne

Çileye çilê erba şîne

Îro sê roj sê şeve Reşoyê Silo di nava berfê bagerêde

Ji tîna ji birçîna

Qudûmê wî xwe mêrî tunîne.

Ax li minê lê wayê

Li minê lê wayê

Li minê lê wayê

Zeyno gazîdikir digot

Heyfa minê nayê li kuştina Reşoyê silo

Heyfa minê nayê li kuştina min kesûkê

Heyfa minê têye li wê heyfê

Wê serê min, Reşoyê Silo jêkin

Wê me beherin qerekosa (Agirî) şewitî

Wê pişta me bidin dîwara

Wê berê me bidin van dikanan

Xelkê were temaşê wê bêjin

Evan serê Reşo û Zeyno ye

Ax li minê lê wayê

Li minê lê wayê

Li minê lê wayê


-Dawî-


Nûreddîn Agirî

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder